Mən kiçik bir kafe işlədirəm. Bakının mərkəzində, dar küçələrin birində. İşim çətindir, amma ürəyimlə edirəm. Səhər tezdən dururam, təzə çörək gətirirəm, qəhvə dəmləyirəm, müştərilərlə salamlaşıram. Günorta saatlarında iş azalır, axşama kimi sakit olur. O vaxtlarda kafedə oturub nə edəcəyimi bilmirəm. Kitab oxuyuram, ya telefona baxıram. Həyatımın ən böyük problemi bəlkə də budur – boş vaxtımı necə keçirəcəyimi bilmirəm.
Keçən ay belə bir gün idi. Səhər işlər bitmişdi, müştəri az idi. Kafedə tək oturmuşdum. Çay içirdim, pəncərədən bayıra baxırdım. Darıxırdım. Telefonumu götürüb dostlara yazdım, hamı işdə idi. Kimsə cavab vermədi. Sonra bir qrupda maraqlı bir paylaşım gördüm. İnsanlar bir şeydən bəhs edirdi. Oxudum, anladım ki, bir platformadan danışırlar. Kimsə yazmışdı ki, çox asan quraşdırılır, telefonunda hər şey hazır olur. Marağımı çəkdi.
Həmin gün qeydiyyatdan keçdim. Proses sadə idi, bir neçə dəqiqə çəkdi. Sonra fikirləşdim ki, kafedə kompüterdən istifadə etmək rahat deyil, telefonumda olsa yaxşı olar. Bir az araşdırdım, gördüm ki, mobil tətbiq var. Yükləməyə başladım. İnternet yaxşı idi, tez bitdi. Quruldu, açdım. Ekranda yazıldı:
mostbet az yüklə tamamlandı. Artıq hər şey telefonumda idi. Kafedə oturub baxa bilərdim.
Həmin gün oynamadım. Sadəcə baxdım, öyrəndim. Kafe işlədən kimi mən hər şeyin qaydasını bilməyə öyrəşmişəm. Hansı qəhvə necə dəmlənir, hansı çörək hansı saatda gəlir – hamısını bilirəm. Burada da eyni. Qaydaları oxudum, oyunlara baxdım. Anladım ki, tələsmək olmaz.
Həftə ərzində hər gün kafedə boş vaxtımda bir az baxdım. Müştəri az olanda telefonu açıb öyrənirdim. Artıq qaydaları başa düşmüşdüm. Bir gün qərar verdim ki, sınamaq vaxtıdır. Kiçik bir məbləğlə başladım. Oynadım. Qazandım. Təəccübləndim. Yenə oynadım. Bu dəfə uduzdum. Üzülmədim. Çünki kafedə də belədir – bəzi günlər çox müştəri gəlir, bəzi günlər az. Fərqi yoxdur. Önəmli olan davam etməkdir.
Həmin gün axşam kafeni bağladım, evə gəldim. Arvadım uşaqlarla yatmışdı. Mən yata bilmirdim. Telefonu açdım, mostbet az yüklə ilə quraşdırdığım tətbiqi işə saldım. Bir oyun seçdim. Uzun müddət baxdım, oynamadım. Sonra qərar verdim. Oynadım. Qazandım. Bir az artırdım, yenə qazandım. Ürəyim döyünürdü. Üçüncü dəfə daha da artırdım. Ekranda rəqəmlər fırlanırdı. Nəfəsim tutuldu. Sonra ekran dayandı. Gördüyüm rəqəmə inana bilmədim. O gecə bir aylıq kafe qazancımı qazanmışdım.
O gecə yata bilmədim. Oturub düşündüm. Mən illərdir kafe işlədirəm, hər gün eyni iş, eyni müştərilər, eyni çaylar, eyni qəhvələr. Həyatımda heç bir dəyişiklik olmur. İndi isə bir şey tapmışdım. Kiçik bir şey, amma həyatıma rəng qatmışdı. Kafedə boş vaxtlarımda darıxmırdım, evdə yata bilməyəndə nə edəcəyimi bilirdim.
Ertəsi gün kafeni açdım. Həmişəki kimi çörək gətirdim, qəhvə dəmlədim. Müştərilər gəldi, söhbət etdik. Kimsə soruşdu "nə var, daha şənsən?" Mən gülümsədim, "bir şey öyrəndim" dedim. O gün kafedə işlərim bitəndə telefonumu açdım, bir az oynadım. Qazandım. Kiçik bir məbləğ. Amma xoşuma gəldi.
Həftələr keçdi. Artıq bu iş mənim üçün adi bir vərdişə çevrildi. Hər gün kafedə boş vaxtımda, ya da evdə yata bilməyəndə bir az oynayıram. Bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma bir qayda qoymuşam: gündə müəyyən məbləğ, müəyyən vaxt. Nə çox, nə az. Kafedə də belədir – müştəriyə bir stəkan çay verirsən, nə çox, nə az. Hər şeyin ölçüsü var.
Ən böyük qazancım keçən həftə oldu. Həmin gün kafedə çox iş var idi. Səhərdən axşama kimi müştərilər gəlib-getdi. Yorğun idim, amma xoş yorğunluq idi. Axşam kafeni bağladım, evə gəldim. Yemək yedim, oturdum. Telefonu açdım, mostbet az yüklə düşüncəsi gəldi. Tətbiqi açdım, bir oyun seçdim. Kiçik başladım, qazandım. Bir az artırdım, yenə qazandım. Üçüncü dəfə daha da artırdım. Ekranda rəqəmlər fırlanırdı. O an ürəyim o qədər döyünürdü ki, sanki kafedə ən sıx gündə işləyirdim. Sonra ekran dayandı. Gördüyüm rəqəmə inana bilmədim. O gün iki aylıq kafe qazancımı qazanmışdım.
O gecə arvadım oyandı, gördü ki, oturmuşam. Dedi "yat, sabah tez durmalısan." Mən gülümsədim, "biraz sonra" dedim. Yatanda düşündüm. Mən kafe işlədən sadə bir adamam. Həyatım heç vaxt dəyişməzdi. İndi isə bir şey dəyişmişdi. Pul qazancı yox, bir şey daha vacib idi – mən yeni bir şey öyrənmişdim. Öyrənmişdim ki, həyatda hər şeyin bir qaydası var, hər şeyin bir ölçüsü var. Kafedə də, evdə də, oyunda da.
Bu gün də kafedəyəm. Müştərilər gəlir, çay içir, söhbət edir. İşlər bitəndə telefonumu açıb baxıram. Bir az sonra oynayacam. Qazansam da, uduzsam da, fərqi yoxdur. Çünki ən böyük qazancımı artıq qazanmışam. O qazanc isə pul deyil. O qazanc – boş vaxtımı dəyərləndirməyi, həddimi bilməyi, tələsməməyi öyrənməkdir. Və bu qazancı mənə mostbet az yüklə kimi sadə bir hərəkət verdi. Bir neçə dəqiqəlik yükləmə, bir neçə klik. Amma o kliklər mənim üçün yeni bir qapı açdı. O qapıdan girdim, içəridə özüm üçün bir şey tapdım. İndi hər gün o qapını açıram. Qapının arxasında isə sadəcə bir oyun deyil, həm də bir dərs var. O dərsi unutmuram. Kafedə müştərilərə çay verəndə də, evdə oturanda da, oynayanda da. Hər şeyin bir qaydası var. Mən o qaydaları öyrəndim. Və indi davam edirəm.